شده و در ضمان بايع بوده باشد . سؤال در عيب حادث بعد از عقد تا نيامده خيار پيدا نمىشود ، پس چگونه در وقت عقد با فرض عدم حدوث عيب جديد بايع ميتواند خود را نسبت به ضمان آن تبرئه كند با اينكه اين امر از قبيل [ اسقاط ما لم يجب ] مىشود يعنى خيارى كه حاصل نشده اسقاط كند و آن امرى است غير معقول . جواب شارح ( ره ) در جواب مىفرماين : اگرچه امر چنين بوده و خيار در وقت عقد موجود نبوده و على القاعده اسقاطش نبايد معقول و صحيح باشد ولى مثبت اين خيار ( خيار عيب ) در واقع عقد بوده و در حقيقت آن را مستند به عقد بايد دانست گرچه سبب در عقد نيز غير ضمانى بوده و به حسب ظاهر عهده‌اى براى بايع نمىآورد ولى همانطورى كه گفته شد واقع امر غير از اين بوده و حقيقتا جريان عقد بر اين مبيع خيار عيب جديد را مىآورد و لو بنحو مقتضى و آماده بودن زمينه براى خيار باشد و همين مقدار كافى در تعقل اسقاط بوده و آن را از استحاله خارج مىكند .